Serie wydawnicze

  • Dla bystrzakow
  • Bez kantow
  • Lekarz rodzinny
  • Seriaporad.pl
  • Bezdroza
  • Michelin

Wydawnictwo Helion

Helion SA
ul. Kościuszki 1c
44-100 Gliwice
tel. (32) 230-98-63

informacje o księgarni septem.pl
Program Partnerski
O nas
© Helion 1991-2019
Zakochane w psychopatach. Jak si...

Zakochane w psychopatach. Jak się uwolnić od niszczącego związku i odzyskać równowagę

Autor:  

Stron: 264
Ksiazka drukowana Druk (oprawa: miękka) 3w1 w pakiecie: PdfPDF ePubePub MobiMobi
Wydawca: Sensus
Wydawca: Sensus
Cena:
39,90 zł
Cena promocyjna: Oszczędzasz: 7,98 zł
31,92 zł 39,90 zł
Dodaj do koszyka
Kup terazstrzalka

Druk
Książka drukowana
39,90 zł
eBook
Pdf ePub Mobi
31,92 zł
39,90 zł

Badacze z dziedzin związanych z psychologią i psychiatrią szczegółowo opisali różne rodzaje psychopatii. Mnóstwo czasu poświęcono temu, jak nazywać psychopatów, jak dokonywać ich oceny, jak doskonalić techniki diagnozy oraz jak postępować z psychopatami. Niewiele uwagi zwraca się za to na problemy osób, które były partnerami psychopaty, chociaż taka relacja sieje w psychice prawdziwe spustoszenie. W realizowanych obecnie badaniach, a także w literaturze przedmiotu unika się bardzo ważkiego tematu: losów ofiar psychopatów, które rzadko kiedy mogą liczyć na pomoc w powrocie do zdrowia utraconego wskutek bliższych kontaktów z zaburzonymi jednostkami.

Tę książkę powinna przeczytać każda osoba, która chce się ustrzec niebezpieczeństw płynących ze związku z psychopatą. Znalazły się w niej najnowsze i najmocniejsze dowody naukowe, które dotyczą różnic w budowie mózgu psychopatów, socjopatów, osób z zaburzeniami borderline oraz z narcystycznymi i antyspołecznymi zaburzeniami osobowości. Zawarte tu informacje na temat wad rozwojowych różnych obszarów mózgu czy też zaburzeń chemii mózgu pozwalają na zrozumienie fizjologicznych podstaw postępowania psychopaty. Bardzo ważnym elementem książki są nowe wiadomości o leczeniu ofiar i o tym, jak można im ułatwić powrót do zdrowia.

Najważniejsze zagadnienia:

  • Historie kobiet żyjących z psychopatami
  • Jak zaczynają się związki z psychopatami
  • Różnice w budowie i funkcjonowaniu mózgu osób zaburzonych i osób zdrowych
  • Sposoby uwodzenia stosowane przez psychopatów
  • Hipnoza, trans i sugestywność a niemożność uwolnienia się od psychopaty
  • Modele leczenia ofiar psychopatów - partnerek i dzieci

Ochroń się przed psychopatą!

 

Sandra L. Brown (11)

Wprowadzenie (13)

Nierozpoznana ofiara (13)

  • Moja działalność w dziedzinie psychopatologii (14)
  • Czego dowiadujemy się o psychopatii od jej ofiar? (16)
  • Aktualizacja pierwszego wydania książki (17)

Rozdział 1. Terminy związane ze zjawiskiem psychopatii. Psychopata i patologie (21)

  • Zaburzenia osobowości (22)
  • Co kryje ta nazwa? (25)
  • Antyspołeczne zaburzenie osobowości (25)
    • Objawy antyspołecznego zaburzenia osobowości (25)
  • Psychopatia (26)
    • Cechy charakterystyczne psychopatii (27)
  • Socjopatia (29)
  • Zaburzenie osobowości typu borderline (graniczne) (30)
    • Objawy zaburzenia osobowości typu borderline (granicznego) (31)
  • Narcyzm lub patologiczny narcyzm (32)
    • Objawy narcyzmu (32)
  • Dlaczego cechy psychopatyczne są istotne w przypadku jednostek nie W PEŁNI psychopatycznych? (34)
  • Kombinacje zaburzeń (34)
  • Termin ogólny (35)
  • Komentarz dotyczący płci (37)
  • A więc ilu ich jest wśród nas? (37)
  • Podsumowanie (38)

Rozdział 2. Przyczyny patologii. Pomówmy o wychowaniu (41)

  • I znów o tym samym: biologia czy wychowanie? (42)
    • Wychowanie, a właściwie jego brak (42)
  • Porozmawiajmy o naturze (45)
    • Popędy (45)
    • Superpopędy (46)
    • Jeszcze o naturze (50)
    • Zwykłe usprawiedliwienie złego postępowania (51)
  • Implikacje (53)
  • "Trzy braki" (55)
  • Wnioski (55)

Rozdział 3. Psychopata niewykrywalny przez radar. Dlaczego kobieta przeocza sygnały ostrzegawcze (57)

  • Któż mógł przypuszczać, że zbliża się kameleon? (58)
  • Ludzie sukcesu (59)
  • Przebiegli, ale nie zawsze brutalni (60)
  • Butni oszuści (61)
  • Niebezpieczne gierki (61)
  • Etyka wykorzystywania (62)
  • Dobre wrażenie a brak sumienia (62)
  • Uosobienie zła (63)
  • Wnioski (68)

Rozdział 4. Odkrycia neuronauki w dziedzinie patologii. Odmienność budowy zaburzonego mózgu (69)

  • Układ limbiczny (70)
  • Hipokamp (70)
  • Ciało modzelowate (72)
  • Ciało migdałowate (74)
  • Kora oczodołowo-czołowa (75)
  • Inne obszary mózgu związane z zakłóconym rozumowaniem moralnym (76)
  • Chemia mózgu (77)
  • Genetyka (77)
  • Wnioski (78)

Rozdział 5. Ona mówi "kartofel", on mówi "ziemniak". Przewodnik po języku psychopatów i ich problemach z komunikacją (79)

  • Język i pojęcia (80)
    • Słowa abstrakcyjne (80)
    • Pojęcia abstrakcyjne (81)
    • Kwestie semantyczne (83)
    • Zwodniczy język psychopaty (85)
    • Sprzeczne wypowiedzi (86)
  • Brak przetwarzania języka emocji (86)
    • Naśladowanie i papugowanie (88)
    • Komunikacja (89)
    • Szósty zmysł drapieżcy (90)
    • Wyrafinowane wskazówki niewerbalne (91)
  • Komunikacja prowadząca do obłędu (92)
  • Wnioski (93)

Rozdział 6. Psychopatyczny partner. Patologiczny związek - dlaczego powstaje i kim jest męska połowa (95)

  • Kim on jest? (97)
  • Ocena patologicznego mężczyzny z punktu widzenia partnerki (98)
  • Charakterystyka psychopatycznego partnera (100)
    • Rasa i wykształcenie (100)
    • Praca zawodowa (101)
    • Osobowość (102)
    • Impulsywność (104)
    • Więcej o jego nałogach, nadużywaniu substancji, aresztowaniach i stosowaniu przemocy (104)
    • Postrzeganie innych ludzi (105)
    • Życzliwość (106)
    • Zdrowie psychiczne (106)
    • Inne problemy natury fizjologicznej (107)
    • Byłe partnerki (107)
    • Traktowanie rodziny partnerki (108)
    • Traktowanie partnerki podczas choroby (109)
    • Stwarzanie zagrożenia (110)
  • Wnioski (110)

Rozdział 7. Zakochana w psychopacie. Temperament partnerki (111)

  • Cecha temperamentalna z kwestionariusza TCI - poszukiwanie ekscytacji (112)
    • Ekstrawersja (112)
    • Poszukiwanie ekscytacji (113)
    • Ekstrawagancja i nieuporządkowanie (117)
    • Pragnienie rywalizacji (118)
    • Impulsywność (120)
  • Cecha temperamentalna z kwestionariusza TCI - pozytywna towarzyskość / zaangażowanie w związek (122)
    • Przywiązanie (123)
    • Sentymentalność (124)
    • Wrażliwość społeczna (125)
    • Troska o dobrą opinię u innych ludzi (125)
    • Zaangażowanie w związek jako czynnik ryzyka (126)
  • Cecha temperamentalna z kwestionariusza TCI - unikanie szkody (128)
    • Pesymizm (129)
  • Wnioski (132)

Rozdział 8. Zakochana w psychopacie. Charakter partnerki (135)

  • Trzy kategorie cech charakteru (135)
  • Kategoria pierwsza: skłonność do współpracy (136)
    • Skłonność do współpracy (136)
    • Empatia (139)
    • Tolerancja (142)
    • Życzliwość, wyrozumiałość, chęć wspierania i zasady moralne (144)
    • Ufność (146)
    • Lojalność (148)
  • Kategoria druga: samokierowanie (149)
    • Samokierowanie (149)
    • Samoakceptacja (153)
    • Dobre nawyki spójne z wyznaczonymi celami (154)
  • Kategoria trzecia: autotranscendencja i życie duchowe (155)
    • Autotranscendencja i życie duchowe (155)
  • Wnioski (157)

Rozdział 9. Intensywne przyciąganie, przywiązanie oraz więź (161)

  • Przyciąganie - gorączka (162)
  • Przywiązanie - magnes (164)
    • Nie tylko świetny seks (165)
    • Jeszcze więcej mieszanek wybuchowych (167)
  • Więź - klej (168)
    • Więź lękowa (169)
  • Intensywność przywiązania w patologicznych związkach miłosnych (171)
  • Psychopata i tworzenie więzi (174)
  • Seks z psychopatą (175)
    • Domniemana więź (175)
    • Intensywność doznań (176)
    • "Hiperseksualność" / udany seks (176)
    • Brak łączności emocjonalnej (177)
    • Poniżający, traumatyczny seks (177)
    • Seksualne żądania o podłożu narcystycznym (177)
    • Władza i kontrola (177)
    • Sadyzm, dewiacja, mrok (178)
  • Wnioski (179)

Rozdział 10. Trans, hipnoza, sugestywność (181)

  • Wabienie przy użyciu transu i hipnozy (181)
  • Czym są stany transu i hipnozy? (182)
    • Włączanie i wyłączanie umysłu oraz hiperkoncentracja (182)
  • Jak on to robi? (184)
    • Uznanie oporu (184)
    • Obrazowość języka (184)
    • Zapraszanie (185)
    • Zachęty do snucia wspomnień w celu pogłębiania hipnozy (185)
    • Stany uczuciowe i emocjonalne (186)
    • Przewartościowanie (187)
    • Programowanie neurolingwistyczne (187)
    • Pochłonięcie przez trans i fascynację (188)
    • Uczenie w transie i uczenie zależne od doświadczanych stanów (188)
    • Płaszczyzny transu (190)
  • Podatność na sugestie i hipnozę (190)
    • Warunki, które zwiększają podatność na hipnozę (190)
    • Czy psychopaci wykorzystują podatność partnerki na sugestie? (191)
    • Czy psychopaci naprawdę robią to celowo? (192)
    • Jednostki patologiczne, które nauczają NLP, wprawiania w trans i hipnotyzowania (192)
    • Hipnotyczne spojrzenie psychopaty (193)
  • Wnioski (194)

Rozdział 11. Oszustwa i nakłanianie do wiary. Etap uwodzenia i "miesiąc miodowy" (195)

  • Środki wykorzystywane przez psychopatę (196)
    • Osobowość (196)
    • Komplementy, pochlebstwa i uwaga (197)
    • Pragnienia związane z założeniem rodziny (197)
    • Wspieranie marzeń i pragnień partnerki (198)
    • "Tak bardzo mi zależy na tobie, że nie mogę dłużej czekać" (198)
    • Uczynność (200)
    • Czerpanie z empatii i współczucia partnerki (200)
    • Tak zwana chemia (201)
    • Komunikacja (203)
    • Szacunek i prawda (203)
    • Wspólnicy (204)
    • Członkowie rodziny (204)
    • Przyjaciele i znajomi psychopaty (205)
    • Inne patologiczne jednostki (205)
    • Zwykli ludzie (205)
    • Nieistniejące osoby (205)
    • Ludzie, którymi psychopata może manipulować (206)
    • Wszystkie narzędzia w ręce psychopaty (206)
  • Wnioski (208)

Rozdział 12. Rozpacz i trwanie. Związek na etapie środkowym, gdy maska psychopaty się zsuwa (209)

    • Co skrywa maska? (210)
  • Dychotomie w patologicznym związku miłosnym (211)
    • Sprzeczności wywołujące dysonans poznawczy (213)
    • Dychotomia: silna więź a groźba porzucenia (215)
    • Dychotomia: idealizowanie a deprecjonowanie (216)
    • Dychotomia: postrzegana ochrona a rzeczywista zależność (216)
    • Dychotomia: prawie madonna a domniemana dziwka (216)
    • Dychotomia: zaufanie a nieufność (218)
    • Dychotomia: ekscytacja a wyczerpanie (219)
    • Dychotomia: język dziecka a tajemniczość dorosłego (219)
    • Dychotomia: miłość a nienawiść (220)
    • Inne zdarzenia (220)
    • Przypadek pewnej kobiety (220)
  • Wnioski (224)

Rozdział 13. Przejrzeć na oczy i odejść. Mechanizm funkcjonowania związku pod koniec, kiedy partnerka i relacja są w stanie rozpadu (225)

  • Przejrzenie na oczy (225)
  • Rozstanie - wyjście z piekła (226)
    • Kiedy odchodzi partner (226)
    • Gdy partnerka nie jest w stanie odejść (228)
    • Gdy partnerka jest w stanie odejść (229)
    • Niebezpieczeństwo (230)
    • Zakończenie związku i wykorzystywanie prawa przeciwko partnerce (231)
    • Nie do poznania dla samej siebie i dla innych (231)
  • Wnioski (234)

Rozdział 14. Złapanie oddechu i walka o siebie. Powrót do zdrowia po związku z psychopatą (235)

  • Nieuchronna krzywda: każda partnerka psychopaty doświadcza cierpienia (235)
    • Proklamacja dotycząca patologii (236)
    • Dane procentowe wraz ze zgłoszonymi rodzajami objawów krzywdy (237)
    • Krzywdy emocjonalne i psychiczne (237)
    • Krzywdy finansowe i zawodowe (238)
    • Krzywdy fizyczne i seksualne (238)
    • Długofalowe krzywdy (239)
  • Wytchnienie: początek procesu zdrowienia (239)
    • Poziomy opieki - model opieki w przypadku patologicznych związków miłosnych (240)
    • Czego ofiary potrzebują, aby wrócić do zdrowia? (241)
  • Pomoc ofierze, by zawalczyła o siebie (243)
    • Natrętne myśli (243)
    • Dysonans poznawczy (244)
    • Fantazje (246)
  • Wnioski (248)

Rozdział 15. Nieuchronna krzywda doświadczana przez dzieci (251)

  • Zaślepieni przez sądy (255)
  • Czy jesteśmy zaskoczeni? (257)
    • Zaburzenie opozycyjno-buntownicze (257)
    • Zaburzenie zachowania (257)
    • Reaktywne zaburzenie więzi w wieku niemowlęcym lub wczesnodziecięcym (258)
  • Wnioski (259)
    • Przyszłość edukacji skoncentrowanej na psychopatii (259)

Dodatek A . Porównanie socjopatii z psychopatią (261)

Najczęściej kupowane razem:

Zakochane w psychopatach. Jak się uwolnić od niszczącego związku i odzyskać równowagę plus Jak tworzyć doskonałe relacje. Zdobądź zaufanie i wpływaj na ludzi plus Prawdziwa miłość. 10 kroków do trwałego związku
Cena zestawu: 96,81 zł 113,90 zł
Oszczędzasz: 17,09 zł ( 15% )
Dodaj do koszyka
check Zakochane w psychopatach. Jak się uwolnić od niszczącego związku i odzyskać równowagę

Osoby, które kupowały książkę, często kupowały też:

Cypherpunks. Wolność i przyszłość internetu
Julian Assange, Jacob Appelbaum, Andy Müller-Maguhn, Jérémie Zimmermann
Cena: 34,90 zł
Podążaj ścieżką Buddy
His Holiness the Dalai Lama (Author), Thubten Chodron (Author)
Cena: 39,90 zł
Poczucie własnej wartości dla bystrzaków. Wydan...
S. Renee Smith, Vivian Harte
Cena: 39,90 zł
Mistrz podrywu. Sztuka uwodzenia słowami
Marcin "Adept" Szabelski
Cena: 39,90 zł

Osoby, które kupowały książkę, często kupowały też:

Zupy domowe
Marta Krawczyk
Cena: 19,79 zł
Brakująca instrukcja
Piotr Tosz
Cena: 0,00 zł
Stoicyzm na każdy dzień roku. 366 medytacji na ...
Ryan Holiday, Stephen Hanselman
Cena: 31,92 zł
Sex, magia i uwodziciele
Piotr Pyton
Cena: 31,92 zł
Czy to psychopata? 7 sygnałów ostrzegawczych, że masz z nim do czynienia Często psychopaci funkcjonują w społeczeństwie jako produktywni obywatele, odnoszący sukcesy zawodowe. Mitem jest, że każda zaburzona osoba trafi do psychologa, więc nie ma się czego obawiać z jej strony, jeśli nigdy się nie leczyła. Psychopaci potrafią manipulować terapeutami i często nie ponoszą konsekwencji wyrządzonych krzywd. Niektórzy nigdy nie wchodzą w konflikt z prawem. Bezkarnie krzywdzą i wyniszczają innych, a ofiara orientuje się, że coś jest nie tak dopiero, gdy jest na skraju wyczerpania. Żyjemy też w mylnym przekonaniu, że psychopaci to nieliczne przypadki. Skala zjawiska jest jednak większa, niż nam się wydaje. „Ubrani w garnitur od Armaniego, z drogą aktówką w ręku, mężczyźni, którzy tryskają nieprzeciętną energią bądź kochają łono przyrody, wślizgują się w zasięg kobiecych radarów, ponieważ nie pasują do ich wyobrażeń o wyglądzie i zachowaniu psychopaty. Szacuje się, że jedna osoba na 25 cierpi na zaburzenie, które charakteryzuje zupełny brak wyrzutów sumienia. Następnym razem więc, kiedy będziesz siedzieć w kawiarni, odlicz 25 osób-prawdopodobnie znajduje się wśród nich co najmniej jedna zaburzona jednostka.” Sandra L. Brown Psychopaci pełnią często prestiżowe zawody, jak lekarz, psycholog, polityk, dyrektor korporacji, bo mogą w nich zaspokoić swoją potrzebę władzy nad innymi, a jednocześnie budzą zaufanie i przez nikogo nie są posądzani o swoje skłonności. Czy to psychopata? 7 sygnałów ostrzegawczych Atakuje znienacka, bez wyraźnego powodu, a potem zachowuje się, jakby nic się nie stało „Co czyni psychopatię specyficzną, surrealistyczną, podobną do nieoczekiwanego policzka, tak mocnego, że prawie strąca ofierze głowę z karku? -Wrażenie bycia emocjonalnie „napadniętą” zza pleców. -Niezdolność do zrozumienia emocjonalno-fizyczno-duchowo-seksualnego gwałtu, który właśnie miał miejsce, podczas gdy ona wierzyła, że jest związana z najcudowniejszą osobą na świecie. Nikt nie jest w stanie pojąć, jak to możliwe, że niebezpieczny psychopata zdołał zwinąć się w kłębek jak mruczący kot przy swojej ofierze. Dlatego połowa procesu zdrowienia polega wyłącznie na tym, by pojąć: co TO było?” Sandra L. Brown Psychopata jest impulsywny Nie potrafi zapanować nad popędami, nie patrzy na koszty, gdy chce dostać to, na czym mu zależy. Psychopaci szukają mocnych wrażeń i szybko się nudzą, niektóre z normalnych ludzkich popędów, takich jak: jedzenie, komfort, dobra materialne, rozrywka, seks, miłość czy władza, są u nich bardziej intensywne, niż u ludzi bez zaburzeń. „W przypadku psychopatów dolna część listy normalnych popędów okazuje się znacznie ważniejsza, wskutek czego ich spektrum jest na jednym krańcu bardziej wywindowane, podczas gdy u innych ludzi wymienione popędy mają mniej zróżnicowaną intensywność.” Sandra L. Brown Psychopaci są podatni na poszukiwanie wciąż nowych partnerów, bo nęci ich to, co nieznane, szybko się nudzą i dążąc do przyjemności, nie umieją się pohamować. Może to być pokusa przygody seksualnej. Poszukują mocnych wrażeń, nowości, co często popycha ich do niewierności, odpowiedzialne za to są silny popęd do rozrywki i popęd seksualny. Bardzo trudno zaspokoić ich pragnienia seksualne. Nie potrafią regulować swoich zachowań mających na celu dostarczenie im przyjemności. To popycha ich do ryzykownych decyzji osobistych, finansowych, fizycznych, emocjonalnych. Nie obchodzą ich straty, jakie uczynią w życiu innych i swoim, zależy im tylko na tym, by dopiąć swego. Muszą zdobyć to, na czym im zależy i co dostarczy im przyjemności. Nie uczą się na własnych błędach, na cierpieniu swoim i innych, obca jest im perspektywa długoterminowa i myślenie o konsekwencjach. Mogą mieć skłonność do hazardu, nałogów, seksualnej impulsywności. Psychopaci są niezdolni do uczenia się na podstawie konsekwencji swoich nietrafionych wyborów. „Psychopaci okazują się szczególnie podatni na oddziaływanie popędu do przyjemności oraz nazbyt usilnie dążą do zdobycia tego, co lubią. Dotyczy to wielu ekskluzywnych dóbr materialnych, stałego bycia zabawianym oraz ciągłej rozrywki, hiperseksualności, chęci dominacji w określonych kręgach czy pragnienia rozległej władzy.” Sandra L. Brown Jest „chory” na władzę Psychopata chce kontrolować innych, manipuluje, by przejąć władzę nad emocjami innych. „Wyrządzona krzywda jest dla psychopatów nagrodą o charakterze emocjonalnym. (…) Nie uzna on zwycięstwa za źródło władzy, jeżeli ofiara sama daje mu to, czego on pragnie. Ważny jest bowiem w tym procesie element wiktymizacji. Aby psychopata zaznał władzy maksymalnej, druga osoba musi być słaba. (…) Występujący u psychopaty popęd do dominacji leży u podstaw jego patologii.” Sandra L. Brown Cudze cierpienie psychiczne jest pokarmem dla psychopaty. Władzę stara się uzyskać na różne sposoby, jawnie-poprzez agresję, żądanie podporządkowania się jego kontroli lub niejawnie, poprzez pasywną agresję, wzbudzanie poczucia winy w ofierze, stawianie się w roli osoby bezradnej, psychopata często bierze innych na litość. Psychopaci nie mają sumienia ani empatii, nie czują się winni, gdy wyrządzą komuś krzywdę. Psychopaci są niezdolni do budowania trwałych relacji, gdyż większość przebiega według schematu początkowej idealizacji i następującej niedługo po niej dewaluacji drugiej osoby. „Chroniczna niewierność wobec partnerki świadczy o niezdolności do normalnego przywiązania i stworzenia więzi.” Sandra L. Brown Psychopaci nienawidzą żyć sami, szybko wchodzą w nowy związek po zakończeniu poprzedniego. Jednak psychopata nie będzie szczęśliwy z nikim. Jest niezdolny do budowania trwałego związku. Miłość utożsamia z podporządkowaniem się drugiej strony relacji. Psychopata ma ubogie życie emocjonalne i problemy z rozumieniem abstrakcyjnych pojęć Psychopaci mają ograniczoną zdolność do przeżywania uczuć, a co za tym idzie do tworzenia bliskich związków. Tworzą płytkie, powierzchowne relacje, naśladują emocje i grają czułych. Nie mają dostępu do pełnego spektrum uczuć, nie potrafią wyrażać prawdziwych emocji, za co odpowiada słaby układ limbiczny (część mózgu odpowiedzialna za rozumienie języka emocji). „W patologicznym spektrum emocji brakuje licznych uczuć, których zaburzone jednostki nie doświadczają w ogóle albo których doświadczają w ograniczonym stopniu (na przykład empatii, wyrzutów sumienia, skruchy, strachu, smutku czy obrzydzenia).” Sandra L. Brown Psychopaci są manipulantami, którzy zachowują się tak, jak inni tego od nich oczekują, dla osiągnięcia swoich celów. Ponieważ dbają o nieskazitelny wizerunek, nikt nie wierzy ofiarom, do czego są zdolni. One same żyją w zaprzeczeniu do momentu, w którym zostaną przekroczone wszelkie granice. „Ofiary dają się zwieść temu, że psychopata, nawet kiedy je wykorzystuje, umie robić do tego dobrą minę. (…) Tymczasem patologiczna jednostka umie się wkradać w łaski innych ludzi, posługując się swoją charyzmą, poczuciem humoru i optymistycznym usposobieniem (przynajmniej na powierzchni). Jeśli się zdarzy, że maska troszkę się ześliźnie, psychopata po prostu „zarządza wrażeniem”, jakie wywarł wcześniej, i w ten sposób odzyskuje wiarygodność. Psychopata oszukuje ofiary tak, aby uwierzyły, że dobre wrażenie, jakie na nich wywiera, jest tożsame ze szlachetnym charakterem.” Sandra L. Brown Psychopata jest konkretny do bólu, nie chce rozmawiać o abstrakcyjnych pojęciach (jak uczucia, empatia, cierpienie, współczucie), ponieważ ich nie rozumie, ani nie odczuwa. Rekompensuje to, udając, że ma życie emocjonalne i naśladując zachowania rozmówców. Mentalnie jest dzieckiem „Niedokończone zadania rozwojowe przykrywa pancerz nieodpowiedzialności, znudzenia i potrzeby ekscytacji, które dręczą psychopatów w okresie dojrzewania i dorosłości. Kiedy zostają oni rodzicami, przypominają raczej „dzieci zza krat”. Wyobraźmy sobie jednostkę o emocjonalności czternastolatka usiłującą nauczyć dziecko moralności, której sama nie rozumie. (…) Zaburzony rodzic zawsze odciska piętno swojej brutalności oraz wynaturzeń na niewinnych i bezbronnych dzieciach.” Sandra L. Brown Psychopata całą winę zrzuca na ofiarę Wyrządza krzywdę, zarzucając jednocześnie partnerce, że coś z nią jest nie tak. Przenosząc winę za własne zachowania na ofiarę, dokonuje projekcji. Gdy partnerka sygnalizuje mu problemy w związku, postrzega to jako zawracanie głowy. Ma to związek z nieumiejętnością rozumienia pojęć abstrakcyjnych. „Normalni ludzie uznają swoją winę za własne zachowanie, ale nie psychopaci. (…) On nie rozumie jej pretensji o emocjonalny chłód i dystans – odbiera je tylko jako sygnał, że nastąpił jakiś „rozdźwięk” w ich relacji i że musi znaleźć sposób na to, aby zrzucić winę za to na partnerkę.” Sandra L. Brown Kłamie bez mrugnięcia okiem Motywy postępowania psychopatów czasem wydają się nielogiczne, np. potrafią okradać partnerki, choć sami zarabiają. Cechuje ich pasożytniczy tryb życia. Uważają, że są ponad prawem i łamią je bez wyrzutów sumienia. Kłamanie, dezorientowanie ofiary manipulacjami sprawia mu sadystyczną przyjemność: „wielu psychopatów to kanciarze i oszuści, którzy przywłaszczają obie zasoby finansowe partnerek, czerpią obficie z ich życiowych oszczędności (…), psychopaci żerują na innych ludziach, nawet gdy nie potrzebują cudzych pieniędzy.” Sandra L. Brown Psychopatom nie można pomóc, nigdy się nie zmienią Nawet jeśli partner ma tylko kilka cech psychopatycznych, to wystarczy, by zrujnować życie partnerce. „Krzywda to krzywda. Zaburzenie stresowe pourazowe to zaburzenie stresowe pourazowe. (…) Dzielenie włosa na czworo poprzez analizowanie, czy on cierpi „na ten rodzaj zaburzenia o niskim poziomie/ braku wyrzutów sumienia”, czy na tamten rodzaj zaburzenia”, nie ma dla ofiar większego sensu. (…) Ofiary doświadczają tego, co nazywam nieuchronną krzywdą. ” Sandra L. Brown Partnerka nie może uleczyć psychopaty, nie ona go zniszczyła (wbrew temu, co słyszy pod swoim adresem) i nie ona go naprawi. Od jednostek cierpiących na antyspołeczne zaburzenie osobowości (socjopatów), zaburzenie typu borderline, patologicznych narcyzów i psychopatów, którzy okaleczają swoje ofiary emocjonalnie i niekiedy fizycznie, najlepiej trzymać się z daleka. Ponieważ nie można im pomóc i ponieważ nigdy się nie zmienią, pozostaje więc chronić siebie. „Psychopaci pozbawieni zdolności regulacji niebezpiecznej, nieokiełznanej impulsywności, która idzie w parze z patologią, powinni być pociągani do odpowiedzialności za każdy swój czyn, karani oraz utwierdzani w przekonaniu, że następnym razem nie będzie inaczej. Wysyłanie ich na warsztaty zarządzania złością, zajęcia dla mężczyzn, którzy biją swoje żony, czy inne tego typu „leczenie”, jest marnowaniem zasobów, a ponadto daje kobietom fałszywe złudzenie, że partnerzy zostali „wyleczeni”, podczas gdy to, co z nimi jest nie tak, pozostaje w dużej mierze nieuleczalne lub oporne na leczenie.” Sandra L. Brown Zachowania psychopaty, takie jak impulsywność, agresja, skłonność do nałogów, niewierności, poszukiwania mocnych wrażeń, łamania prawa, braku sumienia i moralności oraz nie wyciągania konsekwencji z błędnych decyzji, wynikają z budowy i chemii jego mózgu. Dlatego nie może się zmienić. „I tak: proces recepcji serotoniny przez receptory nazywane 5 – HT odgrywa pewną rolę w kontrolowaniu ofensywnej agresji (albo braku kontroli!) oraz predysponuje ludzi do impulsywności i niestabilności emocjonalnej, które – jak już wiemy – mają szczególnie duże natężenie w przypadku zaburzeń o niskim poziomie wyrzutów sumienia. Serotonina jest ważna, bo reguluje kontrolę impulsów, spożycie alkoholu, nastrój i agresję. Gdy poziom tego neuroprzekaźnika jest za niski, wówczas mamy do czynienia ze wzrostem problemów w zakresie kontroli impulsów, przemocą, nadpobudliwością, alkoholizmem, agresją i nadużywaniem narkotyków.” Sandra L. Brown Marta Szyszko

Niedoskonała Mama Szyszko Marta

    pokaż wszystkie
    logotypy