Majestatyczne szczyty Alp, rozległe łąki i lśniące jeziora zmieniają swój wygląd wraz z porami roku, powodując, że przy każdej wizycie turysta może odkryć różne oblicza szwajcarskiej przyrody. Co ciekawe, w Szwajcarii niejednorodność jest cechą nie tylko natury, ale także znajduje odbicie w jej kosmopolitycznych miastach, wyrosłych na przestrzeni wieków z wielonarodowego tygla kulturowego, tętniących dziś rytmem kulturalnego życia, podczas gdy spokojne górskie wioski niezmiennie hołdują tradycjom przodków. Odkąd narciarstwo stało się modnym sportem, co roku zimą do Szwajcarii przybywają osoby w różnym wieku w poszukiwaniu pokrytych śniegiem stoków, a w słynnych na całym świecie ośrodkach sportów zimowych miłośnicy nart i snowboardu oddają się śnieżnym szaleństwom. Ogromną popularnością cieszy się Zermatt leżący u podnóża szczytu Matterhorn, za najstarszy ośrodek narciarstwa na świecie uważany jest Sankt Moritz, który dwukrotnie gościł Zimowe Igrzyska Olimpijskie (1928 i 1948), natomiast Gstaad słynie z luksusowych hoteli, miejsc zakupów i życia nocnego, cieszącego się zainteresowaniem licznie odwiedzających go gwiazd show biznesu. Najodważniejsi narciarze wybierają spokojniejsze, ale za to niosące większe wyzwania stoki Titlis i lodowca Diablarets. Warte odwiedzenia jest również Ticino, zjazd który kończy się na obszarze porośniętym drzewami palmowymi i kwitnącymi krzewami.

PANORAMA OPOLSKA; 2010-04-20

Najpierw, ponad 100 lat temu, na drogach pojawiły się "automobile" i to właśnie z myślą o ich użytkownikach André Michelin założył we Francji sieć biur informacji podróżniczej. Można się było w nich dowiedzieć, którędy przebiegają najlepsze trasy, gdzie znajdują się najcenniejsze obiekty do zwiedzania, gdzie zatrzymać się na nocleg i gdzie można dobrze zjeść. W 1900 r. Michelin wydał pierwszy przewodnik po Francji. Już wówczas zastosowano w nim system gwiazdkowy - trzech, dwóch i jednej gwiazdki, który różnicuje obiekty na te, które trzeba zobaczyć koniecznie, warto odwiedzić lub są godne uwagi, jeśli mamy więcej czasu na zwiedzanie. To najbardziej czytelne kryterium oceny, jest dziś nie tylko znakiem rozpoznawczym przewodników Michelin, ale z powodzeniem przyjęło się w innych przewodnikach, a także w recenzjach kinowych i teatralnych, a nawet w. programach telewizyjnych.
Pierwszy przewodnik, z 1900 roku, opisywał Francję i był wydany jeszcze w kolorze czerwonym, kolor zielony wprowadzono w 1937 roku w przewodniku poświęconym zamkom nad Loarą i właśnie ten kolor - Zielona Seria - charakteryzuje przewodniki Michelin.
W 2006 roku partnerem wydawniczym Michelin w Polsce zostało Wydawnictwo Bezdroża i od tej pory na naszym rynku przybywają kolejne przewodniki w wersji polskojęzycznej (uaktualnioną listę wszystkich do tej pory wydanych przewodników Michelin można znaleźć na stronie www.przewodniki-michelin.pl).
Wśród nowości wydawniczych Bezdroży sezonu zimowego 2009/10 znalazły się przewodniki o Kanadzie i Szwajcarii z Zielonej Serii Michelin. Nie bez powodu Kanada, bo to najpopularniejszy kierunek w tym roku ze względu na zorganizowaną tu XXVI Olimpiadę, ale dla prawdziwych podróżników jeden z najpopularniejszych w ogóle, mimo że zimowe igrzyska w Vancouver należą już do historii.
Dla turystów z Europy bliższa, tańsza i nie mniej atrakcyjna będzie Szwajcaria. Wszystkiego, co warto zobaczyć i czego spróbować w tym kraju, nie da się wymienić jednym tchem, a i tak "po zaliczeniu" największych atrakcji (przyjmując trzygwiazdkowe kryterium Michelin: sporty zimowe na szczytach Alp, wycieczki wiosną, latem i jesienią rowerowe i piesze wycieczki na szlakach wytyczonych między lodowcami, wzburzonymi rzekami, golf w Arosie na 18-dołkowym polu najprawdopodobniej położonym najwyżej na świecie, rejsy po jeziorach, bayronowski zamek Chillon, Bazylea, Zurych, Lucerna, Berno), przy nadmiarze czasu przeznaczonego na poznawanie Szwajcarii, warto wybrać się do wiosek zagubionych między alpejskimi szczytami, gdzie tempo życia jest spokojniejsze, a sporo ich mieszkańców utrzymuje się ze sprzedaży pożądanych przez turystów wyrobów tradycyjnego rzemiosła.
Informacje zawarte w przewodnikach można uzupełnić, zaglądając na strony internetowe, do których odnośniki podano niemal przy każdym opisanym mieście, obiekcie, szlaku.

geographer.pl; 2010-04-06

Kolejną nowością edycyjną 2010 roku krakowskiego wydawnictwa Bezdroża jest przewodnik po Szwajcarii w serii Zielonych Przewodników Michelina.
Kraj ten kojarzy się nam przede wszystkim ze sławnymi serami, czekoladą, godnymi zaufania bankami oraz świetnymi warunkami do uprawiania sportów zimowych, zwłaszcza narciarstwa.
Ponieważ nie jest to kraj tani, chociaż ma ceny adekwatne do jakości usług, Polaków wyjeżdża tam stosunkowo niewielu - głównie zresztą na urlopy zimowe. W ub. roku, pomimo ogromnego, o ponad 50%, skoku w tej statystyce w grudniu 2009, w porównaniu z grudniem 2008, wśród cudzoziemców wg. zarejestrowanych noclegów stanowiliśmy w ojczyźnie Wilhelma Tella zaledwie 0,7%. Ale Szwajcaria ma poza ośrodkami sportów zimowych również wiele innych atrakcji i Helweci oczekują, że gości z Polski przyjeżdżać do nich będzie coraz więcej, także latem. Ukazanie się w języku polskim przewodnika w tej bardzo dobrej serii, na pewno w tym może pomóc.
Na wewnętrznych stronach okładek zawiera on mapy kraju - na pierwszej z proponowanymi 4 trasami zwiedzania, na drugiej z zaznaczonymi różnymi kolorami w zależności od ilości gwiazdek - od 1 do 3 - jakimi oznaczyli je autorzy, najciekawszymi miejscowościami, miejscami i obiektami. Przy czym tych najważniejszych, które zobaczyć trzeba koniecznie, doliczyłem się 45.
Wewnątrz przewodnika znajduje się to, co turyście jest potrzebne, z wieloma barwnymi zdjęciami, planami i mapkami oraz informacjami monotematycznymi w ramkach, w układzie przyjętym jako kanon w tej serii. A więc w 3 częściach: Organizacja podróży, O kraju i najobszerniejszej - ponad 340 stron - Odkrywanie Szwajcarii.
W pierwszej czytelnicy znajdują informacje oraz rady kiedy i dokąd jechać, gdzie szukać informacji na temat Szwajcarii i jej walorów turystycznych, o obowiązujących przepisach dotyczących dokumentów czy o transporcie - ze zwróceniem uwagi na Swiss Travel System, chyba najlepszy w świecie. Jak również sugestie gdzie się zatrzymać na nocleg i posiłki.
Ponadto klasyfikację ( 1-3 śnieżynki, lub ich brak ) ośrodków sportów zimowych; Podstawowe informacje o kraju "Od A do Z" z wieloma ważnymi szczegółami, np. że napiwki automatycznie doliczane są do rachunków, nie jest więc wymagane dawanie ich dodatkowo; Sugestie, co warto na miejscu zrobić lub zobaczyć, z uwzględnieniem sportów zimowych i rekreacyjnych, wycieczek, imprez dla dzieci Spa, zakupów oraz świąt i festiwali.
Nie ma w tym miejscu, a moim zdaniem bardzo by się przydały, propozycji jakie zabytki i muzea warto zobaczyć w Szwajcarii przede wszystkim. Porozumiewanie się na miejscu ułatwić może mini słowniczek niemiecko - polski oraz niemiecko - francusko - polski terminów narciarskich.
Część druga prezentuje Szwajcarię. Jej przyrodę i historię - z kalendarium najważniejszych dat od 12 tysiąclecia p.n.e., a następnie średniowiecza, okresu wojen burgundzkich i włoskich, od Reformacji do XVIII w oraz wieki XIX, XX i początkowych lat XXI w. Znajdują się tam również informacje o słynnych Szwajcarach i znanych ludziach, którzy mieszkali w tym kraju.
Niestety w tym drugim przypadku zupełnie pominięto Polaków. A jeżeli wspomina się, że w Szwajcarii budują domy np. Tina Turner czy Roger Moore, zaś mieszkali tam m.in. Charles Aznavour czy Audrey Hepburn, to w polskim wydaniu wypadało wspomnieć chociażby o Tadeuszu Kościuszce który mieszkał i zmarł w Solurze, czy Stefanie Żeromskim i jego pracy w Bibliotece Polskiej w Rappersvilu. Chociaż w opisie tych miejscowości zostali oni uwzględnieni.
Ani w historii Szwajcarii, ani wśród nazwisk sławnych ludzi, którzy w niej przebywali, nie znalazłem też chociażby wzmianki o rosyjskim feldmarszałku Aleksandrze Suworowie, którego przejście z armią przez Alpy trafiło nie tylko na karty historii, ale i stało się tematem dzieł sztuki. W części tej są również podstawowe informacje o szwajcarskiej sztuce i kulturze, językach i religiach, tradycjach i folklorze oraz współczesności: systemie politycznym, kantonach, gospodarce, kuchni itp.
Część podstawowa - Odkrywanie Szwajcarii zawiera prezentację blisko 190 miejscowości, miejsc, jezior itp. w układzie alfabetycznym oraz ich okolic i proponowanych tras zwiedzania. Z oznaczeniami ich atrakcyjności - zdaniem autorów - od 0 do 3 gwiazdek, lub w przypadku ośrodków sportów zimowych "śnieżynek", a także informacjami o liczbie mieszkańców, położeniu i wysokości n.p.m., parkingach i co koniecznie trzeba tam zobaczyć. Zaś w większych miejscowościach z proponowanymi trasami zwiedzania i opisami znajdujących się na nich ważnych obiektów.
W wyróżnionych barwnym tłem informacjach znalazło się sporo ciekawostek. Np. o karnawale w Bazylei, Dadaistach, słodkich specjałach, bitwie pod Murten, ostatnich dniach cesarzowej Sisi ( Elżbiety, żony austriackiego cesarza Franciszka Józefa zasztyletowanej w Genewie przez włoskiego anarchistę ), Traktacie z Locarno ( 1925 ), walkach krów w kantonie Wallis itp. Indeks na końcu przewodnika ułatwia odszukanie potrzebnych miejscowości.
Jest to więc kolejny przewodnik Bezdroży, który mogę polecić wszystkim wybierającym się do tego kraju, lub pragnącym dowiedzieć się czegoś o jego dziejach, kulturze, zabytkach oraz walorach turystycznych i wypoczynkowych.

globtroter.info; 2010-03-30

Dla tych, którzy na razie nie planują wycieczek za ocean, a chcieliby zakosztować jeszcze uroków zimy w spektakularnej scenerii, Wydawnictwo Bezdroża proponuje wyprawę w Alpy Szwajcarskie. Liczne ośrodki sportów zimowych proponują różne możliwości zarówno pod względem umiejętności, jak i cenowe. Do najpopularniejszych należy Zermatt, leżący u podnóża szczytu Matterhorn. Najstarszym ośrodkiem jest Sankt Moriz, natomiast najbardziej luksusowym - Gstaad.
Wybierając się na narty, warto poświęcić dzień lub dwa na zwiedzenie kraju. Szwajcaria pełna jest zabytkowych zamków; interesujące są historyczne dzielnice dużych miast: Bazylei, Zurychu, Lucerny czy Berna; niezwykła atmosfera panuje w okolicach jezior Genewskiego, Czterech Kantonów, Doliny Trient czy Wielkiej Przełęczy św. Bernarda.

Naturalnie; 2010-03-09

Dla tych, którzy na razie nie planują wycieczek za ocean, a chcieliby zakosztować jeszcze uroków zimy w spektakularnej scenerii, Wydawnictwo Bezdroża proponuje wyprawę w Alpy Szwajcarskie. Liczne ośrodki sportów zimowych proponują różne możliwości zarówno pod względem umiejętności, jak i cenowe. Do najpopularniejszych należy Zermatt, leżący u podnóża szczytu Matterhorn. Najstarszym ośrodkiem jest Sankt Moriz, natomiast najbardziej luksusowym - Gstaad.
Wybierając się na narty, warto poświęcić dzień lub dwa na zwiedzenie kraju. Szwajcaria pełna jest zabytkowych zamków; interesujące są historyczne dzielnice dużych miast: Bazylei, Zurychu, Lucerny czy Berna; niezwykła atmosfera panuje w okolicach jezior Genewskiego, Czterech Kantonów, Doliny Trient czy Wielkiej Przełęczy św. Bernarda.
Przewodniki Michelin pomogą Ci wybrać z szerokiej palety atrakcji te miejsca, które w określonej porze roku najlepiej zobaczyć i w Kanadzie, i w Szwajcarii, a dzięki szerokiemu spektrum informacji praktycznych, ułożenie w czasie poszczególnych etapów zwiedzania i odpoczynku okaże się łatwe i przyjemne.

nowiny24.pl; 2010-03-03